محرک های حالت مشترک دستگاه های محرک الکتریکی هستند که برای سرکوب تداخل الکترومغناطیسی (EMI) استفاده می شوند. عملکرد اصلی آنها جلوگیری از ورود سیگنال های سر و صدا حالت مشترک به سیستم است.اندازه ی حثیت یک محرک حالت مشترک لزوما هرچه بیشتر بهتر نیست.در عوض، باید بر اساس سناریوی کاربردی خاص و الزامات سیستم انتخاب شود.
اگر محرک حالت مشترک بسیار کوچک باشد، ممکن است قادر به سرکوب موثر سیگنال سر و صدا حالت مشترک نباشد و در نتیجه بر عملکرد و ثبات سیستم تأثیر بگذارد.با این حال، اگر محرک حالت مشترک بیش از حد بزرگ باشد، ممکن است باعث شود پاسخ فرکانس مدار بدتر شود و در نتیجه عملکرد انتقال سیستم را تحت تاثیر قرار دهد.,یک محرک حالت مشترک بیش از حد بزرگ نیز هزینه و حجم سیستم را افزایش می دهد.
بنابراین، در هنگام انتخاب محرک های حالت مشترک، لازم است که محرک مناسب بر اساس سناریوی کاربردی خاص و الزامات سیستم تعیین شود.محرک های مناسب حالت مشترک را می توان بر اساس عواملی مانند فرکانس عملکرد سیستم انتخاب کرد، محیط سر و صدا، بار خروجی و غیره در همان زمان، عامل کیفیت،مقاومت DC و سایر پارامترهای محرک های حالت مشترک نیز باید برای اطمینان از عملکرد و ثبات آنها در سیستم در نظر گرفته شود.